Excerpt: Sarah gaat naar Utrecht

Even later klopte ze bij Roosje aan de deur.
Roosjes moeder deed open.
“Je mag maar even binnen, Saartje,” zei ze vriendelijk. “Roosje moet zo naar bed.”
Saartje kwam snel naar binnen.
Roosje zat in een hoekje te breien. Het ging langzaam, want ze had het nog maar net geleerd. Ze hield het breiwerkje omhoog.
“Kijk,” zei ze trots. “Ik help mama al. Ik ben nu een das voor mezelf aan het breien.”
Haar moeder glimlachte even, en liep toen naar de keuken.
“Is het geen sjabbat, Saartje?” vroeg Roosje.
“Nee, niet meer,” legde Saartje geduldig uit. “Weet je wel? De sjabbat begint op vrijdagavond als het donker wordt. En hij is weer afgelopen op zaterdagavond, ook als het donker wordt.”
“O ja, dat is waar,” zei Roosje. “En als het sjabbat wordt, gaat je moeder zingen en doet ze de kaars aan, toch? En dan mogen jullie daarna ook geen licht meer aandoen. En ook niet meer koken.”
“Precies,” knikte Saartje. “Dan hebben we al het eten al klaargemaakt vóórdat de sjabbat begint.”
“En als de sjabbat voorbij is, mag je weer eten koken,” zei Roosje. “En dan mag je ook weer het licht aandoen.”
Saartje knikte.
“We gaan verhuizen,” zei ze toen. “Naar Utrecht.”
Roosje keek haar met open mond aan.
“Naar Utrecht?” vroeg ze toen.